poetry [Punjabi] جان ملوک جہی تے جھلاں، کیسے کیسے قہراں نو

[Waqas Dar 7,050]

جان ملوک جہی تے جھلاں، کیسے کیسے قہراں نوں۔
جنم دہاڑا تیرا ہووے، تحفے ونڈاں غیراں نوں۔

،ساڈے ورگی ہی کوجھی ہے، قسمت ساڈے پنڈاں دی
جہڑا بندہ پڑھ جاندا ہے، تر جاندا ہے شہراں نوں۔

،کی سمجھاں برہا نے اس نوں، کی کی اگاں لائیاں نے
تپش ہجر دی ٹھنڈھی کردا، پھردا سخر دپہراں نوں۔

،ایہہ وی ہوکے. ہاواں. لگن جل وچ وسدے جیواں دے
جد وی کنڈھے بہ کے دیکھاں، اچیاں اچیاں لہراں نوں۔

،اوہ وی مینوں تکّ رہی سی، حسرت بھریاں نظراں نال
میتھوں وی نہ ٹھلاں پئیاں، اکھوں وگیاں نہراں نوں۔

،کاہنوں سر تے چکی پھردا، بوجھل پنڈ عذاباں دی
منگ حیاتی دے وچ لیندی، جے اوہ میتھوں مہراں نوں۔

،اوکھ نہیں ہے تینوں کوئی، سارے لوکی جانن 'نور'
پھیر بھلا کیوں ہتھ نہیں تونہہ، پاؤندا دھکڑ بحراں نوں۔
نور محمد نور