poetry Share Your Favorite Punjabi Poetry

[Sahrish Dar]

جے توں چاہیں وحدت رب دی مَل مُرشد دیاں تَلیاں ھُو 
مُرشد لُطفوں کرے نظارہ گُل تھیون سب کلیاں ھُو

انہاں گُلاں وچوں ہک لالہ ہوسی گُل نازک گُل پھلیاں ھُو 
دوہیں جہانہیں مُٹھے باھُوؒ جنہاں سنگ کیتا دو ڈلیاں ھُو

ابیات باہو رح

If you desire Oneness of your Sustainer then massage your master’s foot sole Hoo
Master will favour his grace and buds will form a flower as whole

Among those flowers, there will be delicate tulip and the rest will be bud Hoo
Those deprived in both worlds ‘Bahoo’ who remained in duality’s shroud Hoo
_

[Pink Pari]

میں کوجی تے رج کے کوجی, کوجی جیویں ہنیرا
توں سوہنا تے رج کے سوہنا, سوہنا جیویں سویرا

[waqas dar]

”کلامِ باھُو“

دل دریا خواجہ دِیاں لہراں ، گھمن گھیر ھزاراں ھُو
رھن دلیلاں وچہ فکر دے ، بے حد بے شماراں ھُو
پردیسی نال نیوں لگایا ، بے سمجھی دیاں ماراں ھُو
ھسن کھیڈن بھلیا باھُو ، عِشق چنگھائیاں دھاراں ھُو

”حضرت سلطان باھُو“

[Pink Pari]

کن فیکون تے کل دی گل ایں اساں اگے پریت لگائی
تو میں حرف نشاں نہ آں ہا جدوں دتی میم گواہی

اجے وی سانوں آپے دسدے بیلے بوٹے کاہی
مہر علی شاہ رل تائیوں بیٹھے جداں سک دونہاں نوں آئی

سارباناں مہرباناں راہیا، 
شالاجیویں خیر تھیویں ماہیا

آکھیں جا اوہنا پیاریا ، دل جانیاں
گوڑھے نیناں والیا مستانیاں

بن تساں ہک گھڑی سو سال دی 
بہہ ٹھکانے پئی تساں ڈے حال دی

بالدی ڈیوے پئی خانقاہ تے 
آوندا ویکھاں دھول انہاں راہ تے

سارا عالم صدقے آکھاں بول تے 
جان واراں اس انوکھڑے ڈھول تے

پوہنچے جد توں سوہنیاں دی جھوک تے 
خیر ہو وی اوہناں نوں ذرا روک تے

اک وچھوڑا دوجے طعنے جگ دے 
پیراں تھیں سر تک المے اگ دے

کلام : پیر سید مہر علی شاہ رحمتہ الله علیہ

[waqas dar]

جس دل وچ یار دی الفت نئیں
اس دل نوں پھونک دے اگ لا دے

---

New Content added Less than in a minutes & merged.

 

بھٹ نمازاں ,چکڑ روزے کلمے پھرگئ سیای..

بلھے شاہ شوہ اندروں ملیا بھلی پھرے لوکائی

[waqas dar]

اساں شاکر اندروں مر گۓ ھیں
نئ تاں ہاڑ دے روزے کی شے ہن

[Sahrish Dar]

! وچھڑ گیا میرے دِل دا جانی۔۔۔۔۔۔
مَیں کَکَھاں وَانگر رُل گئی
پُھلاں نالوں نازک جندڑی
وِچ کنڈیاں دے رُل گئی
غم سجناں دے مَار مُکایا
تے مَیں اَتھرو بن کے ڈل گئی
اِک ماہیا تیری یاد نہ بُھلدی
!!! باقی ہر شے جگ دی بُھل گئی۔۔۔۔۔

[waqas dar]

مینوں یار مناون نوں فُرصت نئیں
دسّو رب نُوں مناواں کِس ویلے
ماھی دا تصور ٹُوٹدا نئیں
ہور وِرد پکاواں کِس ویلے
دیدار کراں یا نماز پڑھاں
دوویں فرض نے کراں قضا کیڑا
مُکھ ویکھنا ماھی دا فرض اول
حجّ فرض نِبھاواں کِس ویلے
در کعبہ سمجھیا سجنا دا
کوئی ہور وی کعبہ کیوں پُوچھیے
سِر یار دے قدماں چوں اُٹھدا نئیں
میں نماز نُوں جاواں کِس ویلے
دِل پڑھ گیا پٹّیاں عِشق دیاں
اے ہور کِتاباں کی جانے
اودے بول سُنا یا قُرآن سُنا
ہور حرف پکاواں کِس ویلے
ائے رفیقؔ دھیان وِچ ربّ وی نئیں
بس یار دِلاں وِچ وسّدا اے
میری رگ رگ یار دا نام جپّے
تسبیح میں ہلاواں کِس ویلے

[Gold Fish]

"جیہڑے محرم راز حقیقتاں دے 
او رازِ حقیقت کھول دے نئیں

جنہاں نئیں ویکھیا او کرن گلاں 
''جنہاں ویکھ لیا او تے بول دے نئیں

[waqas dar]

بڑا عشــق عشــق تــوں کرناں ایــں 
کدی عشـــق دا گُنجل کھــول تــے سہـی 
تینــوں مٹی وچ نا رول دیوے
دو پیـــار دے بول۔۔۔بول تے سہــی 
سُکــھ گھٹ تے درد ہزار مِلـــن 
کدی عشـــق نوں تکـــڑی ۔۔۔تول تے سہــی 
تیـــری ہسدی آنکــھ وی پِجــھ جاوے
کدی سانــوں اندروں پھول تــے سہـــی