poetry Share Your Favorite Punjabi Poetry

[waqas dar]

چار دیہاڑے عُمر، جوانی، کر لےعیشاں موجاں ۔
سدا نئیں ایہہ دولت ، دُنیا، سدا نہ لَشکر، فوجاں ۔

[waqas dar]

ﻧﻮﻧﮩﺎﮞ ﻧﺎﻟﻮﮞ ﻣﺎﺱ ﺟُﺪﺍ ﻭﯼ ﮨﻮ ﮔﺌﮯ ﻧﯿﮟ
ﻋِﺸﻖ ﻧﻤﺎﺯﮮ ﺩُﮐﮫ ﺍَﺩﺍ ﻭﯼ ﮨﻮﮔﺌﮯ ﻧﯿﮟ
ﺍَﻥ ﮨﻮﻧﯽ ﺗﮯ ﮨﻮﻧﯽ ﺳُﻦ ﺩﮮ ﺁﺋﮯ ﺳﺎﮞ
ﺳُﻨﯿﺎﺍﮮ ﮐُﺠﮫ ﻟﻮﮒ ﺧُﺪﺍﻭﯼ ﮨﻮﮔﺌﮯ ﻧﯿں 
اک ﺗﮯ ﻣﯿﻨﻮﮞ ﺭﮐﮭﯿﺎﺭﺏّ ﺩﯼ ﺭﺣﻤﺖ ﻧﮯ
ﺩُﻭﺟﺎ ﺗﯿﺮﮮ ﺗِﯿﺮﻗﻀﺎ ﻭﯼ ﮨﻮﮔﺌﮯ ﻧﯿﮟ
ﺁﭘﮯ ﮨِﺠﺮ ﺳﺰﺍﻭﺍﮞ ﺩﮮ ﮐﮯ ﺁﺧﺮﻭﭺ
ﻣِﻞ ﮔﺌﮯ ﻧﯿﮟ ﺗﮯ ﺁﭖ ﺟَﺰﺍ ﻭﯼ ﮨﻮﮔﺌﮯ ﻧﯿﮟ
ﻣﯿﺮﺍ ﺩﻝ ﺗﮯ ﺁﭘﮯ ﺳَﺠﺪﮮ ﮈِﮔﺎ ﺳﯽ
ﺗﯿﺮﮮ ﺩﻭﻭﯾﮟ ﻧَﯿﻦ ﺩُﻋﺎ ﻭﯼ ﮨﻮ ﮔﺌﮯ ﻧﯿﮟ
ﻣﯿﻨﻮﮞ ﺩُﻭﺟﺎ ﺟﯿﻮﻥ ﺩﯾﻮَﻥ ﻟﺌﯽ ﺳﺠﻨﺎ
ﺩُﮐﮭﺎ ﮞ ﺍُﺗﻮﮞ ﺳُﮑﮫ ﻓِﺪﺍ ﻭﯼ ﮨﻮ ﮔﺌﮯ ﻧﯿﮟ
ﻧﯿﺰﮮ ﺍُﺗﮯ ﺭَﮐﮭﮯ ﺳﺮ ﻧﮯ ﺩﺳﯿﺎ ﺍﮮ
ﺟﮭﻨﮉﮮ ﮐﺮﺑﻞ ﻭﭺ ﺍَﻧﺎ ﻭﯼ ﮨﻮ ﮔﺌﮯ ﻧﯿﮟ
ﺟﯿﻮﻧﺪﯼ ﺟﺎﻧﮯ ٖ ﻓﺮﺽ ﺍَﺩﺍ ﻭﯼ ﮐِﯿﺘﺎ ﺳﯽ
ﻣﻮﯾﺎ ﻭﺍﮞ ﺗﮯ ﻗﺮﺽ ﺍَﺩﺍ ﻭﯼ ﮨﻮ ﮔﺌﮯ ﻧﯿﮟ
ﺳﺠﻦ ﺗﮯ ﺑَﺲ ﯾﺎﺭ جوگی ﻣﻮﺳﻢ ﻧﯿﮟ
ﺗﺘﯽ ، ﭨﮭﻨﮉﯼ ، ﻧِﮕﮭﯽ ﻭﺍ ﻭﯼ ﮨﻮ ﮔﺌﮯ ﻧﯿﮟ

[jannat malik]

!!!!!!!.....وه جو تقدیر میں لکھے نھیں ھوتے
!!!....ان ھی کی آرزو کو " عشق" کھتے ھیں

[waqas dar]

کیتی درد آخیر وے سائیں
تن من لیرو لیر وے سائیں

وچ کربل پئے وین نیں پاندے
نیزے ،برچھے،تیر وے سائیں

آدھی راتی شور مچاندی
ھاواں دی زنجیر وے سائیں

من چولے دے سوت نوں رنگ کے
کر دے سبز حریر وے سائیں

ڈاڈی میل تے صابن تھوڑا
کی ھووے تدبیر وے سائیں

ہجر عزاباں سہندی ویکھی
عشقے دی تقدیر وے سائیں

من مندر جے ڈھے جاوے تے
اوکھی اے تعمیر وے سائیں

یار سوا ہُن لبھنا کُجھ نئیں
لے خنجر دل چیر وے سائیں

ازن بنا تے مٹ نئیں سکدی
متھے دی تحریر وے سائیں

نفس مُرید وی ہو جاندا اے
من جے ہووے پِیر وے سائیں

رانجھن رانجھن ورد پکا کے
رانجھن ھوئ ہیر وے سائیں

محرم کہہ کے رہندا اولے
ڈاڈی آں دلگیر وے سائیں

بھر دے اِنج تو کاسہ من دا
آکھن لوک فقیر وے سائیں

ہنجو، ھاڑے، تانگ مِلن دی
ساڈی کُل جاگیر وے سائیں

آتش من دی لوں لوں ساڑے
عشق دی اے تاثیر وے سائیں

نیناں دے اچ آ کے وجدی
نیناں دی شمشیر وے سائیں

پاک درود ( ص) دی تسبح پڑھدے
اکھیاں دے اے نیّر وے سائیں

ہتھ صبا دے کورے ورقے
لِکھ دے مِلن لکیر وے سائیں

صبا نذیر

[ADMIN]

*وارث شاہ کے کلام سے...*

*میں چار جماعتاں کی پڑھیاں؟*
*میں فتوے لاواں ہر اک تے،*
کدی بے عملاں تے،
کدی بے عقلاں تے،
کدی شاعری تے، کدی گاؤن تے،
کدی ہسن تے کدی روون تے
*میں فتوے لاواں ہر اک تے،*

*میں آپ مسیتی جاواں ناں!*
جئے جاواں مَن ٹکاواں ناں
میں فتوے لاواں اوتھے وی
کدی وضو تے کدی نماز اتے
کدی اُچی نیویں آواز اتے
کدی مَنن یا نہ مَنن تے
ہتھ اُتے تھلے بنھن تے
*میں فتوے لاواں ہر اک تے!*

_کدی کافر آکھاں مولویاں نوں_
میں فتوے لاواں ساریاں تے، 
کدی ٹوپی تے کدی داڑھی تے
گل چنگی یا گل ماڑی تے
کدی شہیداں تے کدی مریاں تے
کدی مناؤندے جمن ورھیاں تے
کدی جنگاں تے کدی جہاد اتے
*میں فتوے لاواں ہر اک تے*

کدی رسم آکھاں دین نوں
کدی دین آکھاں رسماں نوں
میں رَبّ، قرآن نوں من لیا
پر منیا چُکن قسماں نوں
کدی عیداں تے شبراتاں تے
کدی جاگن والیاں راتاں تے
کدی زیراں تے کدی زبران تے
کدی مزاراں تے کدی قبراں تے
*میں فتوے لاواں ہر اک تے*

میں سُنی،وہابی،حنفی ہویا، 
ہویا شافعی،مالکی، تےحنبلی 
میں سب کجھ ہویا... 
# پر_ہویا_نہ_مسلماں
میں چار کتاباں جوِپڑھیاں
اپنے علم دیاں لاواں تڑیاں

ویلا میرے علم دا ٹھوٹھا جے
*ہر فتوٰی میرا جھوٹھا جے*
میں آپ تاں فرض نبھاواں نہ
*دین دے نیڑے جاواں نہ!*
*پر کافر آکھاں ہر اک نوں!*
*میں فتوے لاواں ہر اک نوں!*

 

[waqas dar]

رنگاں دی مجبوری رہ گئی 
تاں تصویر ادھوری رہ گئی

انج تے گلاں بڑیاں ھوئیاں 
فیر وی گل ضروری رہ گئی

اینا نیڑے نیڑے ھو کے 
خورے کاہدی دوری رہ گئی

ہتھاں اتے پے گئے چھالے 
پر ساڈی مزدوری رہ گئی

بھانویں ساڈا کجھ نہیں بچیا 
اوہدی گل تے پوری رہ گئی

[waqas dar]

 

سب کجھ اپنا واری بیٹھاں
جِتی بازی ہاری بیٹھاں
دم کِسے دا بھردے بھردے
اپنا آپ وساری بیٹھاں
مجرم اپنا آپ ای آں میں
ہتھیں کھیڈ اُجاڑی بیٹھاں
ویچ کے ٹُوٹے خواباں دے
سُپنے میں وپاری بیٹھاں
مرضی دا ہِک ساہ نہ لیا
اُنج میں عمر گزاری بیٹھاں
ہواواں راکھ اداون پئیاں
اِنج میں قسمت ساڑی بیٹھاں
اولّے کی میں رکھدی یارو
زِندگی اُس توں واری بیٹھاں
اپنے آپ نوں قیدی کرکے
اُچیاں کنداں چاڑی بیٹھاں
کوئی کسے دا دردی نئیں
ساری گل نتاری بیٹھاں
مُکیئے آپ ایہہ غم نئیں مُکدے
ہن ایہہ سوچ وچاری بیٹھاں

[waqas dar]

میلیاں اکھاں دھو نہ لئیے
کسے بہانے رو نہ لئیے
ایتھے اوہنوں تکیا سی میں
ایتھے جھٹ کھلو نہ لئیے
ہنجواں دے فر موتی لے کے
تازہ ہار پرو نہ لئیے
نپیاں خورے پانی نکلے
تھل دی ریت ای چو نہ لئیے
آپ اوہ ہتھیں پھٹ دیوے تے
اک دی تھاں تے دو نہ لئیے
عظمٰی تیرے دکھ نئیں مکنے
رات گئی ہن سو نہ لئیے

ولی محمد عظمی

[waqas dar]

‏آوے نہ جے چین تے دسو کی کرئیے
اکھاں ترلے لین تے دسو کی کرئیے
ہاسے وِچ وی کاغذ کالے کر ویکھے
اکھاں پاون وین تے دسو کی کرئیے
جس نوں تکیا جی کیتا سی جیون تے
مارن اوہدے نین تے دسو کی کرئیے
,میں تے قسمے اکھاں راہ تے تر آیاں
موت نہ آوے لین تے دسو کی کرئیے
‏اودی یاد دے چھالے جانوں پیارے نیں
کنڈے پیری پین تے دسو کی کرئیے

[Sahrish Dar]

‏آوے نہ جے چین تے دسو کی کرئیے
اکھاں ترلے لین تے دسو کی کرئیے
ہاسے وِچ وی کاغذ کالے کر ویکھے
اکھاں پاون وین تے دسو کی کرئیے
جس نوں تکیا جی کیتا سی جیون تے
مارن اوہدے نین تے دسو کی کرئیے
,میں تے قسمے اکھاں راہ تے تر آیاں
موت نہ آوے لین تے دسو کی کرئیے
‏اودی یاد دے چھالے جانوں پیارے نیں
کنڈے پیری پین تے دسو کی کرئیے